Αλί σ' αυτόν που φεύγει

 

Αλί σ’ αυτόν που φεύγει

Είκοσι αλεπούδες

με είκοσι λύκους συνοδειά

ποιο θα τα ναι το κέρδος τάχα

να πιάσουν έναν άνθρωπο μονάχα.

Χαλίλ Γκιμπράν, Άμμος και Αφρός,

                                                                                                Εκδ. Μπουκουμάνη σελ 63[i]

Το επεισόδιο στο Άργος έληξε. Ο εικοσάχρονος Θοδωρής μας εγκατέλειψε. Πήγε να ζήσει σ’ έναν άλλο
τόπο, όπου η εκεί πολιτεία μπορεί να προστατεύει καλύτερα τα παιδιά της.

Το περιστατικό έχει αναλυθεί αρκετά. Έλαβαν τον κόπο να το κάνουν οι τηλεοπτικές εκπομπές που ασχολούνται με τέτοιου είδους θέματα, μετατρέποντάς τα σε θεάματα. Αφού τρίψουν τα χέρια  που τους έπεσε ως μάννα εξ ουρανού μια τέτοια είδηση, θα αμολήσουν τους φουκαράδες τους συνεργάτες τους, θα πάρουν συνέντευξη από όποιον βρουν μπροστά τους, θα φτιάξουν στο στούντιο τρισδιάστατα γραφικά με την περιπετειώδη καταδίωξη και θα μετρήσουν ενδελεχώς τους κάλυκες που έπεσαν κάτω και τα σημάδια από τις σφαίρες στον τοίχο. Ύστερα ο παρουσιαστής της εκπομπής θα φωνάξει τους απόστρατους αστυνομικούς να εκφέρουν τη γνώμη τους, αλλά και ένα καθηγητή εγκληματολογίας από κάποιο πανεπιστήμιο. Την πρώτη μέρα της τηλεοπτικής δίκης θα κλείσει εκείνη η γλυκούλα η Δημογλίδου, η οποία δείχνει ότι προσπαθεί να κρατήσει ισορροπία, ανάμεσα σ’ αυτό που επιθυμεί η καρδιά της  και σ’ αυτό που επιβάλλει η θέση της.

Γιατί ακριβώς χρειάστηκε να ρίξουν τόσες σφαίρες; Τόσες προειδοποιητικές βολές;  Στην παλιά Αγγλία, οι άρχοντες, οργάνωναν κυνήγι αλεπούς, όπου καμιά τριανταριά αριστοκράτες με τα άσπρα πουκάμισα και τα κόκκινα σακάκια ιππασίας, κυνηγούσαν πάνω στ’ άλογα με τη συνοδεία καμιά πενηνταριά σκύλων μερικές δύσμοιρες αλεπούδες….

Όσο λυπηρό είναι που χάθηκε τσάμπα και βερεσέ μια ανθρώπινη ζωή, άλλο τόσο και χειρότερο είναι πώς βρέθηκαν απλοί άνθρωποι να υπερασπισθούν με σθένος στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης τους αστυνομικούς.[ii] Ειδικοί εγκληματολογικών ερευνών, τόνισαν ότι κατά την καταδίωξη «έγινε σωρεία σφαλμάτων. Η επιτομή των λαθών.»  Αυτό είπαν επί λέξει. Οι αστυνομικοί πρέπει να έχουν όπλο. Έρχονται καθημερινά αντιμέτωποι με ένα σωρό κακοποιούς. Υπάρχει όμως πρόβλεψη, υπάρχει πρωτόκολλο για το πότε και το πως πρέπει να χρησιμοποιείται ένα υπηρεσιακό όπλο.

Ιδιαίτερη εντύπωση προκάλεσε η ανάλγητη δήλωση του δημάρχου Άργους – Μυκηνών ο οποίος εξέφρασε  «την απόλυτη και ειλικρινή του στήριξη στους δύο αστυνομικούς και στις οικογένειές τους που δοκιμάζονται σκληρά.» Είπε μάλιστα ότι δεν έπρεπε να προφυλακιστούν, ύστερα από είκοσι μία προειδοποιητικές βολές, δεν έπρεπε να προφυλακιστούν;;;!!!  Το τερμάτισε δε, υπερέβη τα εσκαμμένα, όταν κατηγόρησε τη μάνα του, γιατί άφηνε ένα παιδί με προβλήματα να κυκλοφορεί ελεύθερο στους δρόμους. Ξέχασε ότι ήταν μάνα του και όχι δεσμοφύλακάς του. Έμεινε δε πιστός στις δηλώσεις του, δεν τις άλλαξε κατά τι, ακόμα και όταν τον επισκέφθηκαν μέλη συλλόγου ΑΜΕΑ να του εκφράσουν τα παράπονά τους.

Βέβαια ο δήμαρχος σκέφτηκε πρώτα απ’ όλα τη θέση του, την καρέκλα του. Όταν συμβαίνουν τέτοια γεγονότα στο Δήμο σου, οπωσδήποτε ο Δήμος σου δεν ακούγεται για καλό και η καρέκλα σου υφίσταται ρωγμές, οι οποίες θέτουν εν αμφιβόλω τη σταθερότητά της και αυτός, ως υπέρτατος άρχων, σκέφτεται πάνω απ’ όλα την ησυχία και την ασφάλεια των δημοτών του και όχι τον εαυτούλη του που υπεραγαπά. Αν μάλιστα είναι μέλος του κυβερνώντος κόμματος ή κατεβαίνει στο Δήμο καθ’ υπόδειξίν του τότε πρέπει, έχει χρέος,  να το υπερασπίζεται σθεναρά.

Οι μανάδες που έχουν τέτοια παιδιά είναι ηρωίδες. Πολλές φορές, όπως τώρα, αγωνίζονται μόνες τους, μ’ ένα σύστημα που δίνει ένα ισχνό ΚΕΠΑ και σου γυρνά την πλάτη. Κι εσύ κύριε δήμαρχε, το κύριε κόβεται γιατί δε σε σέβομαι διόλου κι εσύ δήμαρχε, πρώτα έπρεπε να φροντίσεις γι’ αυτό το παιδί κι ύστερα να το καταδικάσεις.[iii] Έπρεπε λόγω της θέσης σου να είσαι δίπλα σ’ αυτή τη μάνα και όχι να λες τις βλακείες που λες. Μην ξεχνάς ότι Δήμος σημαίνει λαός. Οι μανάδες αυτές δύο μεγάλα άγχη έχουν, να ζήσουν όσο πιο πολύ μπορούν και τι θα γίνει όταν πάψουνε να ζούνε. Ο Θοδωρής είναι ήδη νεκρός. Οπωσδήποτε δεν τσουβαλιάζουμε όλους τους αστυνομικούς. Κάποιες συμπεριφορές όμως πρέπει να τιμωρούνται για να μην γίνονται συνήθεια. Οι νεκροθάφτες, ύστερα από ένα διάστημα, κοιμούνται δίπλα από τα προς πώληση φέρετρα.

Για όσους όμως ανησυχείτε για την τύχη των αστυνομικών, για να μην ταραχτεί ο ήσυχος και γαλήνιος ύπνος σας, θα σας πω τι θα γίνει για να κατευνάσω την ανησυχία σας. Για να ηρεμήσει προς ώρας η λαϊκή οργή, έρχονται και εκλογές, εκτός της προφυλάκισης, συγνώμη κύριε δήμαρχε, συγνώμη δήμαρχε ήθελα να πω, θα αναβαθμιστεί και η κατηγορία. Θα τροποποιηθεί σε ανθρωποκτονία με ενδεχόμενο δόλο. Οι αστυνομικοί θα περάσουν λίγο καιρό στη φυλακή, απομονωμένοι απ’ τους άλλους κρατούμενους με φροντίδα και αγάπη από τους συναδέλφους τους. Ύστερα θα αναλάβει το σύστημα. Η δίκη θα αναβληθεί και μία και δύο και τρεις φορές, όσο χρειαστεί για να ξεχαστεί το γεγονός, να καταλαγιάσει ο κουρνιαχτός και για να ξεζουμίσουνε οικονομικά τη μάνα τα δικαστικά έξοδα. Ύστερα οι δικαστές της ελληνικής δικαιοσύνης, της διορισμένης ελληνικής δικαιοσύνης, θα φροντίσουν να αφαιρέσουν τον ενδεχόμενο δόλο από την κατηγορία,  θα πουν ότι όλα έγιναν εν τη εκτελέσει του καθήκοντος και θα πέσουν στα μαλακά οι κατηγορούμενοι. Μη στενοχωριέστε λοιπόν οι ανησυχούντες. Σε λίγο καιρό οι αστυνομικοί θα είναι στη θέση τους. Δε με πιστεύετε; Μπορείτε να μου πείτε πού βρίσκονται οι αστυνομικοί που συνέλαβαν το Βασίλη Μάγγο, τον ακτιβιστή, ο οποίος αντί να καταλήξει στον εισαγγελέα μετά τη σύλληψή του, κατέληξε στο νοσοκομείο με σπασμένα πλευρά; Πού ακριβώς βρίσκονται τώρα αυτοί που τον έσπασαν στο ξύλο; Κι αν τιμωρήθηκαν, ποια ακριβώς ήταν η ποινή, όχι αυτή που τους επιβλήθηκε, αλλά αυτή που εξέτισαν.

Δεν έχει μέλλον ένα κράτος που σκοτώνει τα παιδιά του. Το κεφάλι του απλού ανθρώπου, πρέπει να το αγαπήσουμε, να το εμπλουτίσουμε, να το μορφώσουμε, να το ηθικοποιήσουμε. Αν τα κάνουμε όλα αυτά, δεν θα παραστεί ανάγκη να το κόψουμε.

 

Σ.Π.Παπασηφάκης

---

[i] Η ίδια προμετωπίδα χρησιμοποιήθηκε, για ευνόητους λόγους  και στο άρθρο: «Περίπτωση Βασίλη Μάγγου» https://pavlosapostoloy.blogspot.com/2020/07/blog-post_23.html

[ii] «Για τον άνθρωπο που σκέπτεται, το τραγικότερο γεγονός της Γαλλικής Επανάστασης δεν είναι ότι θανατώθηκε η Μαρία Αντουανέτα επειδή ήταν βασίλισσα, αλλά ότι οι πεινασμένοι αγρότες της Βαντέ, δέχτηκαν εθελοντικά να πεθάνουν υπερασπιζόμενοι τη μισητή υπόθεση της φεουδαρχίας».

Oscar Wilde. Η ψυχή του ανθρώπου στον σοσιαλισμό. Εκδ. Ελεύθερος Τύπος. Σελ 17.

[iii] «Το κεφάλι του λαϊκού ανθρώπου, καλλιεργείστε το, οργώστε το, ποτίστε το, φωτίστε το, ηθικοποιείστε το, δε θα γίνει τότε ανάγκη να το κόψετε!»

Βίκτωρ Ουγκώ. Μπροστά στη λαιμητόμο. Μεταφρ. Κατερίνα Παπά. Εκδ. Κοροντζή. Σελ 56.