Πετάξτε
τα smartphone’s
4
Η κάθε γέννα δράκοντα
Γέννα Αι Γιώργη θε να
δώσει
Να’ ρθει με την αράδα του
Το δράκο να σκοτώσει.
Χαλίλ Γκιμπράν
Το καράβι είχε βγει από το λιμάνι
στο ανοιχτό πέλαγος. Άνοιξε ταχύτητα κι ένα αφρισμένο ποτάμι εμφανίστηκε στο
κατόπι του. Πολύ όμορφο καράβι, από αυτά της LEVANTE, αρκετά μεγάλο για τη διαδρομή την οποία έκανε, όμορφα
διαρρυθμισμένο με μεγάλους και άνετους καναπέδες μέσα κι έξω.
Η καλοκαιρινή περίοδος είχε μεν
ξεκινήσει, αλλά δεν ήτανε στη φούρια της. Ιούνιος μήνας, τα σχολεία μόλις
κλείσανε και οι οικογένειες δεν είχαν ακόμη κάνει τον προγραμματισμό των
θερινών διακοπών.
Είχα αράξει σε μια γωνία,
κουρασμένος από την πολύωρη οδήγηση και παρακολουθούσα τους συνταξιδιώτες μου.
Αγόραζα. Στο μεγάλο κύκλο γύρω μου, όπως τον ορίζει ο Στανισλάφσκι στο
θέατρο. Αν υποθέσουμε ότι όλοι κι όλοι οι
οριζόμενοι συνταξιδιώτες ήταν τριάντα κι αν αφαιρέσουμε τους τρεις που
κοιμότανε, μας απομένουν ας πούμε είκοσι εφτά. Λοιπόν οι είκοσι έξι είχαν ένα
κινητό στο χέρι, το οποίο φέγγιζε μέσα στη μούρη τους κι ο εικοστός έβδομος
κρατούσε ένα βιβλίο! Δεν τολμώ να βάλω
ποσοστά στα νούμερα αυτά, γιατί η διαφορά είναι συντριπτική. Βλέπω όμως ότι η
κατηφόρα που έχουμε πάρει είναι τέτοια, που ο γκρεμός μας κλείνει το μάτι και
μυρίζουμε το φλισκούνι στο βάθος.
Αυτό που σήμερα εισπράττουμε από
τους 15άρηδες και τους 16άρηδες είναι τα απότοκα της γενιάς που μεγάλωσε με τα
βιντεοπαιχνίδια. Και να σκεφτείτε ότι αυτοί άργησαν, σε σχέση με τα σημερινά
παιδιά, να πιάσουνε υπολογιστή και κινητά στα χέρια τους. Προ ημερών κάθισα με
τη γυναίκα μου σε μία ταβέρνα και δίπλα μας ήταν μία παρέα, δυο τρεις
οικογένειες με τα παιδιά τους. Όση ώρα
ήμασταν εκεί τα παιδιά δεν άφησαν τα κινητά από τα χέρια τους. Οι γονείς το
επέτρεψαν για να μην ενοχλούνται. Κοίταξαν τη βολή τους. Τη βόλεψή τους. Η
ανατροφή των παιδιών όμως οπωσδήποτε είναι κάτι άλλο. Διότι αν ένα παιδάκι
πέντε χρονών, αντί να βλέπει τον Τομ και τον Τζέρι, βλέπει τον Χαλκ τον κόκκινο
και τον πράσινο, να σπάει στο ξύλο όποιων βρίσκει μπροστά του, ίσως έχει
μεθαύριο τη μετάβαση, την εξέλιξη, των σημερινών 16άρηδων, που έβλεπαν για
παράδειγμα το βιντεοπαιχνίδι στο οποίο κάποιος έμπαινε σε ένα στενό διάδρομο με
ένα αλυσοπρίονο και έκοβε όποιον έβρισκε μπροστά του.
Σήμερα τάχα μου ξαφνιαζόμαστε από
την εξέλιξη. Δεν βλέπαμε άραγε το μωρό που μεγάλωνε, που ανδρώθηκε, που
γιγαντώθηκε; Για άλλη μια φορά χάθηκε το μέτρο. Ο εγκέφαλος σε λίγο με τα smartphones θα
ατροφήσει εντελώς. Γιατί να διαβάσω αφού μπορώ να τα βρω όλα έτοιμα; Τα έχω στο
χέρι μου. Γιατί να αναδιφήσω σε δεκαπέντε βιβλία για να κάνω μία εργασία, ακόμη
και την πτυχιακή μου; Θα κάνω copy paste.
Η τεχνητή νοημοσύνη να’ ναι καλά. Με παίρνανε τηλέφωνο από παλιά οι εταιρίες
κινητής να βάλω πρόγραμμα με περισσότερες ώρες ομιλίες, να βάλω κι άλλα data, να βάλω το κεφάλι μου
λίγο πιο βαθιά στη θηλιά που μου είχαν ετοιμάσει. Και ξαφνιάζονταν όταν τους
έλεγα ότι είμαι αρκετά μεγάλος πια για να μ… όλη τη μέρα με ένα τηλέφωνο.
Στην Ελλάδα, πρώτα πέφτουμε στην
παρανομία κι ύστερα τρέχουμε πίσω της να βάλουμε τους νόμους που την αφορούν.
Πρώτα ο Γιωργάκης επέτρεψε να ανοίξει ο καθένας ραδιοφωνικό σταθμό και ύστερα
να θεσπίσει τους νόμους που θα τον διέπουν. Κι έτσι απόμεινα εγώ να ψάχνω, σε
ένα tuner, της sansui παρακαλώ και όχι σε
ένα απλό ραδιοφωνάκι, την ERA SPORT,
την οποία κάλυπτε πλήρως η πρώτη αρμονική συχνότητα παράνομου ραδιοφωνικού
σταθμού της Χαλκίδας. Την ERA SPORT,
που εγώ πλήρωνα για να μπορώ να την ακούω!
Και φτάνουμε στο δια ταύτα.
Οικογένεια, σχολείο και κράτος πρέπει να δραστηριοποιηθούν πριν να είναι πολύ
αργά. Το κράτος δεν θα το κάνει σίγουρα γιατί έχει συναλλαγές με τις εταιρίες
τηλεφωνίας. Πίσω από τα μικρά ή τα μεγάλα προβλήματα που ταλανίζουν τους
ανθρώπους, υπάρχει πάντα η κινητήριος δύναμη που δημιουργεί τα προβλήματα αυτά.
Το κέρδος. Το σχολείο δε μπορεί να κάνει τίποτα, αφού μόλις αποφασίσει να
τιμωρήσει τους παρανομούντες, σπεύδουν οι γονείς να δικαιολογήσουν τα
αδικαιολόγητα. Και φτάνουμε στους γονείς που κατ’ εμέ φέρουν το μεγαλύτερο
μερίδιο ευθύνης. Γιατί το ΟΧΙ δεν έχει την ίδια αξία με το ΝΑΙ. Γιατί μόλις
πεις ΟΧΙ, θα σε ρωτήσουν τα παιδιά άλλες διακόσες φορές το ίδιο πράγμα,
γνωρίζοντας ότι στο τέλος θα σπρώξεις
μέσα σου το ΟΧΙ μέχρι να το κάνεις ΝΑΙ. Γιατί και οι γονείς έχουν εθιστεί με
την ασύστολη χρήση κινητών και ένοχος
ένοχον ου ποιεί, άρα πρέπει να θεραπευτούν πρώτα αυτοί, αν παραδεχτούν ότι
πάσχουν από κάτι, πριν αρχίσουν να εφαρμόζουν τις θεραπείες τους στους άλλους.
Το ότι αυτό που κάνουμε σήμερα
δεν θα το πληρώσουμε στο εγγύς αλλά στο απώτερο μέλλον, γαληνεύει τις τύψεις
μας. Το πρόβλημα δεν λύνεται γιατί είμαστε μέρος του προβλήματος. Το ΝΑΙ και το
ΟΧΙ. Έτσι κάνουν όλοι (ες) Così fan tutte, στην κατηφόρα κυλάει και η χελώνα. Και
είναι λίγοι αυτοί που ασχολούνται με το πρόβλημα, τόσο λίγοι που δυστυχώς για
μας, όπως και να το κάνουμε, μια σταγόνα λάδι δε μπορεί να καλμάρει μια
φουρτουνιασμένη θάλασσα.
Σ.Π.Παπασηφάκης

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου