Ιατρός Ράμπο

 Ιατρός Ράμπο

Έντονα απασχόλησε τα ΜΜΕ τις τελευταίες μέρες η είδηση, σύμφωνα με την οποία, ένας ομογενής οδοντίατρος, πήρε το νόμο στα χέρια του και ξυλοκόπησε άγρια δύο Αιγύπτιους μετανάστες.

Η πρώτη είδηση έλεγε ότι ειδοποιήθηκε από τη γυναίκα του, ότι οι δύο ξένοι φωτογράφιζαν ή βιντεοσκοπούσαν για ώρα το σπίτι του και έκαναν προεργασία για το ρεσάλτο που κατά τη γνώμη τους θα ακολουθούσε. Έτσι πήρε ένα ρόπαλο στο χέρι και ως νέος Ράμπο, τιμώρησε τους δύο αυθάδεις. Τους τιμώρησε πριν κάνουν οτιδήποτε. Προληπτικά. Τους τιμώρησε έξω από το χώρο του σπιτιού του. Τους κυνήγησε και τους τιμώρησε. Και όλα αυτά σπρώχνοντας την υποψία μέχρι να την κάνει βεβαιότητα.

Επειδή όμως οι αστυνομικοί μόνον ηλίθιοι δεν είναι, έχουν βγάλει ήδη το πόρισμα. Τα κινητά προφανώς έχουν ήδη μιλήσει, γιατί άλλο είναι να ζουμάρεις το υποψήφιο για κλοπή σπίτι και άλλο ένα κατάστημα επίπλων. Λέγεται ότι σύντομα θα αφεθούν ελεύθεροι δίχως να τους απαγγελθεί καμία κατηγορία, εκτός του ότι έχει λήξει η άδεια παραμονής τους. Αυτός, σε αντίθετη περίπτωση, φλερτάρει με την κατηγορία για βαριές σωματικές βλάβες και παράβαση του νόμου περί όπλων. Αν αναλογιστούμε μάλιστα, ότι κάποιος που εγκατέλειψε μερικά γατάκια, καλείται να πληρώσει 270.000€ πρόστιμο, για να έχουμε μία ισοβαρή απονομή του νόμου, τι πρόστιμο, εκτός από τη φυλάκιση, πρέπει να επιβληθεί σ’ αυτόν που κατάντησε αυτούς τους ανθρώπους όπως τους κατάντησε.

Ελπίζω ότι η δικαιοσύνη θα πράξει το καθήκον της, αν και ο Θεός να με συγχωρέσει, κάποιες φορές έχω την αίσθηση, ότι αλληθωρίζει όταν πρόκειται να τιμωρήσει υπερπατριώτες, όταν μάλιστα αυτοί έχουν χειροδικήσει σε αλλόθρησκους και μελαμψούς μετανάστες.

Πρέπει κάποιος να θυμίσει σε αυτό τον άνθρωπο, ότι οι Έλληνες στο παρελθόν έφυγαν κατά χιλιάδες ως οικονομικοί μετανάστες, στην Αμερική, στη Γερμανία, στην Αυστραλία, στον Καναδά, ακόμη και ως ανθρακωρύχοι στο Βέλγιο. Πρέπει κάποιος να του δώσει να καταλάβει ότι σε όλο τον κόσμο, σε κάθε κράτος, υπάρχουν καλοί και κακοί άνθρωποι. Την ποιότητα ενός ανθρώπου δεν την χαρακτηρίζει το χρώμα του δέρματός του ή η θρησκεία στην οποία πιστεύει ή δεν πιστεύει.

Πριν κάποια χρόνια, όταν είχε ανακύψει παρόμοιο θέμα, ότι εμείς οι Έλληνες είμαστε κατά τεκμήριο οι καλοί και οι εγκληματίες είναι μόνον οι μετανάστες, ένα έγκριτο περιοδικό ανέφερε ότι σαράντα οκτώ Έλληνες, ήταν εγγεγραμμένοι στη λίστα και όδευαν προς την ηλεκτρική καρέκλα στην Αμερική.

Ως αναφορά τον παραπάνω αναφερόμενο ιατρό, η πολιτική του θέση, όπως αυτή προκύπτει από τις κατά καιρούς ακραίες τοποθετήσεις του, στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, τροχιοδρομεί τις σκέψεις μας και δίνει μια εξήγηση στα γεγονότα. Δεν είναι μόνος του, ακόμη και φίλοι και γνωστοί, προβάλλουν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης παρόμοιες θέσεις για τους μετανάστες, εξηγώντας την ιογενή μετάδοση της βλακείας. Η ιδεολογία κολλάει με τις πράξεις όπως η σκουριά στο μέταλλο. Δεν κάνουν προσπάθεια ν’ αλλάξουν. Η σκέψη πως τίποτα δεν αλλάζει, παρηγορεί την ήσσονα προσπάθεια.

Είμαστε οι ιδέες μας. «Κάθε μικρή ή μεγάλη πράξη της κάθε μέρας, φτιάχνει ή χαλνά το χαρακτήρα του ανθρώπου και ότι κάνουμε σήμερα στα κλειστά δωμάτια, θεωρώντας ότι δε μας βλέπουν, θα’ρθει μια μέρα που θα το διαλαλήσουμε από τα κεραμίδια».[i]

Σ.Π.Παπασηφάκης

---

[i] Oscar Wilde. De profundis. (Εκ Βαθέων)